JEZU, UFAM TOBIE!!!

BLOG

Zaczynając  pisać   ten   blog, zaczynając   w ogóle  go tworzyć,   byłam    pełna zapału   i   energii.  Potem ,  gdy  zobaczyłam jak   trudno  mi  to   wszystko    wychodzi   mój zapał  ostygł.  Posty pisałam   ( i  piszę ) powoli ,  nie   nadążałam  odpowiadać  na   komentarze . Ludzie,  którzy  komentowali,  mojego  bloga,   niecierpliwili   się,  a   nawet  obrażali. Było   ich  coraz   mniej… A   ja  po   prostu   nie  dawałam   rady.  Kilka  razy  myślałam,   żeby go  (blog )  skasować.

Tak   było  do momentu   kiedy   ‘’wzięłam  sobie   na   luz ‘’. Pomyślałam ,   że   przecież  piszę   go   przede  wszystkim   dla    siebie..

Pisanie   bloga   ma  swoje   plusy.  

Dzięki  niemu   mam  szansę   się   „wypowiedzieć’’.   Zwykle  mało  mówię ,  nie z  powodu  , żebym  nie   lubiła   mówić . Lubię.

Jednak  z   powodu trudności  jakie  mam z  mówieniem (  deprymuje  mnie  to ) , wolę   milczeć.

Tu  mogę   wyrazić  swoje   zdanie.

Pisanie   bloga  pomogło   mi    się    otworzyć.  Otwarcie    piszę    o  sobie ,  swojej  chorobie.   O   tym    co  czuję   i   w   co   wierzę.. Uważam,  że   nie  mam   czego   ukrywać   ani   wstydzić.  Nigdy  nie   byłam     ‘’zamknięta ‘’,  ale teraz  otworzyłam  się   jeszcze   bardziej  ( nie wiem  czy   nie   za    bardzo ).

W    domu  nikt   nie   wie ,  że   piszę   bloga .   To   taka   moja    tajemnica.  Uważam  , że    każdy  ma  prawo  do   tajemnicy.  Ja   też .  Nie  mam   ich   za  dużo  ( właściwie   tylko       jedną).  Swoją drogą   dziwi   mnie, że   tak   długo  udało  mi   się utrzymać , to,   że   piszę  w   tajemnicy                                                                                 

 Ile  myśli   o   tym  zwykłym   i    prostym  blogu…………..       

                                                              

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com