CHLEB ŻYCIA I NAUCZYCIEL

Po przeczytaniu dzisiejszej Ewangelii wpatrywałam się w Ukochanego.
„Witaj umiłowana Moja!”
„Ukochany mój! Ty jesteś Chlebem życia. Mojego życia. Karmisz mnie i poisz. Sobą! Swoim Ciałem i Słowem Sobą! I kiedy do Ciebie przychodzę, Ty mnie nie odrzucasz. Karmisz. Podnosisz, dźwigasz… I przychodzę teraz, bo Cię kocham i Ci wierzę.”
Jezus patrzył we mnie z wielką miłością. Czule…
Patrzyłam i patrzyłam. A On swoim spojrzeniem pociągał mnie do Siebie. Zaspokajał moje pragnienie…
„Pragnę być jak Ty… – westchnęłam – naucz mnie, proszę”.
Uczę. Stajesz się do Mnie podobną”.
„Mam Dobrego Nauczyciela. Najlepszego!”

Wyjeżdżam na kilka dni. Jak wrócę, będę kontynuować pisanie. 🙂