UKOCHANY MÓJ!

Patrzył we mnie promiennie, świetliście… Jego spojrzenie przenikało mnie, zanurzało w Nim, Umiłowanym moim. Podnosiło mnie. Cała byłam w świetle JEGO spojrzenia… Znów zaczynałam tęsknić. Pomyślałam, że skoro już teraz tak we mnie patrzy, skoro już teraz tak bardzo mnie uszczęśliwia, to co dopiero będzie się działo Tam…
Patrzyłam zachwycona.
„Jesteś mój!”
Uśmiechał się do mnie.
„Twój, Promyczku!”
„Mój!”
„A Ty Moja!”
„Twoja!”
Chciałam Go ucałować. Pochyliłam się, ale z powodu… tańca, nie mogłam sięgnąć.
„Nie mogę…”
Patrzył czule bardzo.
„Twój taniec, Promyczku, jest najpiękniejszym pocałunkiem dla Mnie!”