SERCE…

Wpatrywałam się w Umiłowanego. Patrzył we mnie… płomiennie, czule…  Patrzył.
„Ukochany mój Jezu!”
„Perełko Moja”
„Przyszłam…”
„Posiedź, Promyku”.
„Tak. Posiedzieć przyszłam. Przyjechałam”.
Uśmiechnęłam się do Niego. A On patrzył… zachwycony.
„Serce Moje!”
Onieśmielona spytałam:
„Kto…? ja…?”
„Tak, Ty!”
Patrzyłam wzruszona… On wciąż tak we mnie patrzył, zachwycony.
Uwielbiałam Go.