UŚMIECHNIĘTA TANCERKA

Tańcząca wpatrywałam się w Ukochanego. Patrzył promienny. We mnie patrzył…
„Ukochany!”
„Perło Moja!”
„Przyszłam przy Tobie posiedzieć”- szepnęłam i ucałowałam Go.
„Odpocznij, Promyczku, tańczysz bardzo”.
„Tak, przyszłam odpocząć. Ale przede wszystkim Ci usłużyć”.
Promieniał.
„Uśmiechnij się do Mnie, Promyczku!”
Uśmiechnęłam się do Niego.
Patrzył jak nikt na świecie…
„Uśmiechnięta tancerka. Moja Uśmiechnięta Tancerka!”
Uśmiechnęłam się bardziej…
On jaśniał, promieniał, świecił… Byłam w Jego Świetle.
„Moja Uśmiechnięta Tancerka!”

Dziś 1001 notka 🙂