UWIELBIONY

Wpatrywałam się w Umiłowanego mojego. Patrzył we mnie swym spojrzeniem z Krzyża…
„Ukochany!”
„Perło Moja!”
„Przyszłam posiedzieć przy Tobie”.
„Posiedź. Odpocznij, Promyku”.
Patrzył we mnie tkliwie…
„Cierpisz bardzo, Mój Promyczku”.
Kiwnęłam potakująco głową.
„Cier… – przerwałam szybko i uśmiechnęłam się do Ukochanego – Tańczę! Tańczę dla Ciebie i z TOBĄ!”
„Tak, Motylku, razem tańczymy!”
„Uwielbiam z Tobą tańczyć!” – szepnęłam.
Patrzył we mnie czuły, delikatny, łagodny… pokorny.
„Bądź uwielbiony w moim tańcu!!!”
„Jestem, Promyku!”