BO MNIE KOCHA!

Byłam w Ogrodzie Sercowym w naszej altance. Z Umiłowanym moim byłam. Leżałam na kwiatowej kanapie, tańcząca bardzo. Umiłowany był ze mną. Pochyłony nade mną z tkliwościa i czułością wielka. Cały był pochyleniem, czułością… Cały był czuwaniem​. Miłością po prostu był. Uśmiechałam się do Umiłowanego radośnie. I On uśmiechał się do mnie. Promieniał radością, światłem, blaskiem. Byłam w tym blasku, w tym świetle. W NIM byłam. W Ukochanym moim byłam!
Nakarmil mnie Swoim Ciałem i patrzył we mnie z czułością…
„Uszczęśliwiasz Mnie Perełko! – usłyszałam głos Ukochanego w głębokości serca mojego. Uśmiechnęłam się do Niego.
„To Ty mnie uszczęśliwiasz, Ukochany Jezu! Krzyż wydaje mi się coraz cięższy, tańczę coraz bardziej . Baluje. A moje moje serce szaleje ze szczęścia!!! Cale moje wnętrze szaleje ze szczęścia!”
Ukochany patrzył we mnie z tkliwościa niewymowną…
„Co dnia bierzesz​ swój krzyż i naśladujesz Mnie. Widzę to, Perełko Moja.”
„Starałam się naśladować…”
„Dlaczego​?”
„Bo Cię ko… Nie!!! Bo Ty mnie kochasz!!! Twoja Miłość jest pierwsza! Wyprzedza wszystko! Twoja Miłość jest najpierw!!!”
„Kocham Cię Perełko i Ty Mnie kochasz. I naśladujesz Mnie.”
„O! Tak! – uśmiechnęłam się – w tej kolejności!”
Umiłowany patrzył mi w oczy z miłością… I ja w Jego oczy patrzyłam. Zapatrzylam się…. I zapragnęłam​.
„Czy mogę…. Czy mogę Cię przytullc do mojego serca…?” – wyszeptałam z zachwytem.
„Czy możesz??? Pragnę tego Perło!”
I Ukochany położył głowę na moim sercu a ja przytullilam Go. I tak trwalismy w przytuleniu, w Miłości i tańcu. Wciąż trwamy…