PIĘTROWY OGRÓD

Weszłam do Ogrodu mojego serca. Umiłowany stał przed altanką. Czekał na mnie. Podeszłam do Niego, a On uśmiechając się do mnie promiennie, powiedział:
„Zapraszam Cię na spacer po Ogrodzie Perełko! Najwyższa już pora zobaczyć skutki miłości!”
„Dobrze, Ukochany!”
Umiłowany wziął mnie za rękę i wznieśliśmy się do góry. Chwilę później lecieliśmy nad Ogrodem. Patrzyłam zachwycona!!! Pod nami rozpościerał się barwny dywan z kwiatów, krzewów ozdobnych i drzew owocowych, fontann i źródełek… Piękny bardzo!!! Oprócz piękna Ogrodu zdumiala mnie wielkość tych wszystkich roślin. Były bardzo bardzo duże. A raczej… Były… piętrowe! Ale po kolei. Wylądowaliśmy na trawniku przed Krzyżem. Trawnik ten oddzielał łąkę bukietowa pod Krzyżem od reszty Ogrodu. Po jednej stronie była ta łąka, a po drugiej​ Ogrod. Wciąż zdumiona patrzyłam​… Rośliny, kwiaty były bardzo duże. Większe od.nas!!
”To nie Ogród, to las!!!” – zawołałam z zachwytem. Umiłowany uśmiechał się do mnie promiennie.
„Coś Ci pokażę. Chodź za Mną Perełko!”
I pierwszy wszedł w kwiatowy gąszcz. Weszłam za Nim. Kwiaty podobne z wyglądu do nasturcji pochylały się do Umiłowanego. Kwiaty były większe od nas. Umiłowany musiał odchylać łodygi i liście żebym mogła przejść. Torował mi drogę. Potem rosły inne kwiaty, które widzialam pierwszy raz. Podobne do konwali. Potem jeszcze inne. Wszystkie większe niż my. Kolorowe i piękne. Szliśmy dość długo przez ten kwiatowy Las. Aż wreszcie moim oczom ukazał się niezwykły widok…
„Spójrz, Perełko! Utkalem go z Twojej miłości!* – Ukochany rozchylił liście. I zobaczyłam…
Na samym dole rósł mech. Z niego wyrastały maleńkie kwiatuszki. Maleńkie, ale bardzo kolorowe. Za mini, nad​ nimi rosły większe stokrotki za nimi rosły kwiatki podobne do Narcyzy, tylko miały wiele kwiatów na lodyzce. Za nimi jeszcze większe, wyższe, podobne do maków. Nad nimi rosły róże a za nimi azalie. Nad nimi pięły się jeszcze​ inne. A nad nimi wychylaly swoje złociste głowy do Słońca, słoneczniki!!! Wszystko to tworzylo feerię barw, zapachów i kształtów. Patrzyłam zachwycona, oniemiala, zauroczona!!! Pierwszy raz w życiu widziałam taki piętrowy Ogród! Piękny, pachnący​ i wielobarwny!
Ukochany patrzył we mnie z zachwytem i tkliwościa bezgraniczną.
„Z Twojej miłości go utkalem, Perło Moja!”
Rzuciłam się Umiłowanemu na szyję i… tak już zostałam… Umiłowany mój tulil mnie do Siebie. Nocno i czule… Trwalismy tak. I nadal trwamy. Szczęśliwi i zakochani w sobie nawzajem.